Volgens de Duitse wijsgeer Friedrich Nietzsche: “er bestaan geen feiten, alleen interpretaties”; waarom zijn we dan zo gauw steevast overtuigd van ons gelijk en denken we zo vaak zwart-wit?
Het relativeringsvermogen is cruciaal voor een gezond geest. “Wil een verstandig mens gelukkig zijn, dan moet hij zijn verstand leren relativeren”, aldus Vlaamse karikaturist Kamagurka.
Je kunt absoluut van overtuigd zijn dat iets waar is of je kunt erin geloven met een korreltje zout.
Relativeren is geloven met een korreltje zout. De werkelijkheid niet vernauwen tot zwart-wit, succes-mislukking, mannelijk-vrouwelijk, gelijk-ongelijk, maar echt durven diep in haar ogen te kijken. Relativeren is precies dat, blijven kijken en durven soms meer te zien dan je lief is.
Relativeren is moedig en wijselijk beseffen dat je ook naast kunt zitten; werkelijkheid in kleur zien en niet zwart-wit; mannelijk zijn en je vrouwelijkheid toelaten en andersom;
De essentie van het relativeren is allicht het besef dat bij succes het geluk altijd minder is dan de belofte vooraf en bij mislukking de pijn altijd groter dan de mislukking zelf.
Luister naar Amerikaanse schrijver Nathaniel Hawthorne: “Wanneer het ideaal verwezenlijkt wordt, verliest het plotseling veel van zijn glans, en men komt dikwijls tot het resultaat dan men het er ook wel buiten had kunnen stellen.”
Relativeren is een zekering tegen het doorslaan van je ego.
De mooiste relativering komt wellicht van de hand van Franse Nobelprijswinnaar Albert Camus: “De herfst is een tweede lente waarin ieder blad een bloem is”.
Relativeringsvermogen: kun jij goed relativeren? Of wil je dat leren? (desteven.nl)
Kijk weleens naïef, zonder vooroordeel – Flirtmanagement
