Tevreden zijn met uzelf is heel wijs en toch, tevreden zijn met uzelf kan tevens inhouden dat u er helemaal niets van hebt gebakken! Wijsheid is dan een soort compensatiereflex voor wat u misgelopen hebt.
Apetrots zijn op uzelf is beter. U wordt er misschien niet direct wijzer van, wel gelukkiger.
Ik hoor het heel vaak tijdens mijn workshops: ‘ik wil mijzelf blijven’. Het klinkt heel wijs. Geen speld tussen te krijgen of wel? Wat is dat eigenlijk voor een ambitie – uzelf blijven?
U kunt alleen uzelf blijven als u uzelf uitdaagt. Anders is uzelf blijven slechts een slap excuus om iets niet te durven. Alleen als u uzelf uitdaagt, kunt u erachter komen wat u allemaal kunt en wie u echt bent. ‘Ik wil mijzelf blijven’ is ook een nepambitie, want wat u ook probeert, u kunt nooit iemand anders worden. De keuze die u hebt is niet tussen ‘uzelf zijn’ en ‘iemand anders worden’. De keuze is tussen u ‘die slap doet’ en u ‘die uw best doet’.
Stel u voor dat u iemand bent die altijd opgeeft. Wat u ook begint, vroeg of laat geeft u het op. Het leek u even leuk om gitaar te leren spelen maar het koste u te veel moeite.
U denkt bij uzelf: ik ben geen doorzetter. Zo ben ik nou eenmaal. Ik hou van mijzelf zoals ik ben, weg met die gitaar! En dit is veel wijzer dan uzelf gaan haten, toegegeven.
Uw fictieve tweelingbroer deelt uw karakter in detail. Ook hij is geen doorzetter en ook hij houdt van zichzelf zoals hij is. Maar hij beslist op een dag om een keer in zijn leven ‘gek te doen’ en door te zetten met gitaarspelen. Hij doet het en hij houdt het vol. Het verandert uiteindelijk zijn leven. Nieuwe vaardigheid, nieuwe inzichten, nieuwe vrienden, ‘nieuw mens’. Hij boorde zijn verborgen kracht aan. Bij u bleef diezelfde kracht verborgen. U blijft ‘uzelf’. Uw broer heeft zijn beste zelf ontdekt.
